Cüneyt Arkın'ın sakladığı kızına yazdığı mektup kahretti!

28 Haziran akşamı hayatını kaybeden ünlü sanatçı Cüneyt Arkın'ın kızına yazdığı yürek burkan mektup ortaya çıktı.

Haber albümü için resme tıklayın

cüneyt arkının kızına mektubu

cüneyt arkının mektubu ortaya çıktı

cüneyt arkının kızı filiz canlı

28 Haziran akşamı hayatını kaybeden ünlü sanatçı Cüneyt Arkın'ın kızına yazdığı yürek burkan mektup ortaya çıktı.

Evinde rahatsızlanarak hastaneye kaldırılan ancak yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılmayan 85 yaşındaki Cüneyt Arkın, dün son yolculuğuna uğurlandı. Arkın, Teşvikiye Camii'nde kılına öğle namazına müteakiben Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.

CENAZE TÖRENİNE AKIN ETTİLER
Sanatçının eşi Betül Cüreklibatır ile çocuklarının taziyeleri kabul ettiği törene, Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy, İYİ Parti Genel Başkanı Meral Akşener, Gelecek Partisi Genel Başkanı Ahmet Davutoğlu, İstanbul Valisi Ali Yerlikaya, Şişli Belediye Başkanı Muammer Keskin, Beyoğlu Belediye Başkanı Haydar Ali Yıldız, usta oyuncular Ediz Hun, Serdar Gökhan ve Nuri Alço ile kültür sanat dünyasından çok sayıda isim katıldı. Usta oyuncunun cenazesi kılınan cenaze namazının ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi. Hayat arkadaşının mezarı başına oturan acılı eş Betül Arkın gözyaşlarına boğuldu.

KIZI ORTAYA ÇIKTI
Hayatta olduğu süre boyunca 2 oğluyla sık sık poz veren Cüneyt Arkın'ın Filiz Canlı adında bir kızı olduğu ortaya çıktı. 1964 yılında ilk evliliğini sınıf arkadaşı Güler Mocan ile yapan Arkın, 1966 yılında kızları Filiz'i kucaklarına almıştı. Cüneyt Arkın'ın kızıyla 50 yılı aşkın süredir görüşmediği biliniyordu.

KIZINA MEKTUP YAZMIŞ
Cüneyt Arkın'ın yıllardır görüşmediği kızına 1968 yılında yazdığı bir mektup ortaya çıktı. Beyaz TV'de yayınlanan Beyaz Magazin programında yer alan mektuba göre Arkın, hasret kaldığı kızına şu sözlerle seslenmiş: "Canım yavrum Filiz'im. Sana bunları yazmamın bir sebebi var. Bugün 10 Mart 1968 , Kurban Bayramı'nın birinci günü. Bugün yine annen seni bana göstermedi. Telefonları yüzüme kapatıyor, mektuplarımı okumuyor. Senden ayrıları iki ay oldu. Seni bin yıl görmemiş gibi özledim. Artık tatlı yüzün, yavaş yavaş hafızamdan siliniyor. Göğsüme dokunan o küçücük elinin sıcaklığı azaldı. Günlerdir cehennemin dibindeymiş gibi acılar içindeyim. Bin kere adını fısıldadım. Bin kere Allah'a dua ettim seni bana göstersin diye. Korkular içinde sana geldim. Bana kapıyı açmayacaklarını bile bile."

"ANNEN SENİ PENCEREDEN BİLE GÖSTERDİ"
"Eve karı-koca iki dostumu gönderdim. Ben de köşede bekledim. Kadın hamileydi, yüzü çilli, şefkatli bir çocuk beklemenin mutluluğu içindeydi. Ama benim kadar korku içindeydiler. Teyzelerin onları kovmuş. Annen seni pencereden olsun görmeme razı olmamış. Sen teyzenin kucağındaymışsın, mavi dantelli bir elbisen varmış. Tatlı tatlı gülüyormuşsun. Yaramazlık yapıp utanıyor sonra başını saklıyormuşsun. Bir babadan çocuğunu hangi kuvvet ayırır. Buna hangi yürek razı olur? Hangi kötülük böyle bir sevgiyi yener? Bütün duygularım ölmüş gibiydi dönerken. Dünyanın bütün kurşunları yüreğime sıkılmış gibiydi. Bir annenin katılığını, duygusuzluğunu, gaddarlığını neyle izah edecektim. Annenin son iki yıldır bana gösterdiği korkunç sahnelerde kendisinden çok teyzem Gül'ün ve çevresinin payı vardı."

"ANNEN YAPTIĞIM İŞİ AŞAĞILAYICI GÖRÜYORDU"
"Mahkeme haberlerinde çıkan resimlerinde şaşkın, biraz öç almışlığın rahat tebessümündeki acıyı yine ancak ben çözebilirim. Çocuğum bunlar bizim yazımız, kaderimiz. Ama anne bir elini uzatsa kurtulacaktım. Evet, yavrum acı çekiyordum ve yalnızdım. Annenin bende güç bildiği, kıskandığı her şey, şöhretim ve param beni dünyada yalnız bırakmıştı. Çünkü suçlarımda, zaaflarımda samimi idim. Suçluydum ama sahte değil, içten pazarlıklı değil, cimri değil. Annenle aramızda büyük bir ayrılık da Türk sinemasını asla önemsememesinden ileri geliyordu. Ona göre yaptığım bütün iş basit ve aşağılayıcı bir şeydi. Teyzelerin de aynı şeyi düşünüyorlardı."

"BENİ REZİL ETMEYİ KENDİNE GÖREV BİLMİŞTİ"
"Görüyorsun yavrum, anneni kazanmak, işimi kazanmak anneni kaybettiriyordu bana. Yapayalnızdım, yine de anneni delice seviyor ve dayanıyordum. Annen dışarıda görev almak istiyordu. Kırklareli'ne tayini çıktı. 'Kendime güvenim gelir, oyalanırım' diyordu. Doğru söylemediğini biliyordum. Gitmek istemiyordu ama gitmem gerekiyor diye dayatıyordu. Neden gittiğini ve neden gittiğini kesin olarak bilmiyordu. Ama o günler ölümüme bile razı olacak kadar bezgindim, tükenmiştim. Yokluğunun acısını iki gün sonra duydum ama artık çok geçti. Bana dön diye yalvarmam lazımdı ama yapamadım. Bunları sen de bileceksin ve anneni asla affetmeyeceksin. Annen benimle savaşıp beni rezil etmeyi kendine görev bilmişti. Bense hala birleşmeyi ve kötü bahtımıza karşı gelmeyi teklif ediyordum."

"Sanki o benimle doğdu, benimle ölecek. Ah çocuğum! Nedir bu iğrençlikler, sessizce sevmek ve bağışlamak varken. Ben suçlarımı ve onun suçlarını bilerek geleceğe güvenle, erkekçe, dostça, arkadaşça, insanca, yiğitçe, bakarak yalnız onu seviyorum. Yalnız onun yarattığı ve yapayalnız bırakmak istediği sevgiyi kurtarmaya çalışıyorum. O ise sevgiyi bağılı kalmayı küçük gördü ve şimdi benden daha yalnız."

01 Tem 2022 - 12:25 - Magazin


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Turkuaz Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Turkuaz Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA), Anka Haber Ajansı (ANKA) tarafından servis edilen tüm haberler Turkuaz Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Turkuaz Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.


Türkiye Haberi