Havada ihanet rüzgarları esiyor. Rüzgarların içine de saklanmış kabala kasırgaları, kah yağmur kah kar şeklinde ölüm olmak için gizli silahlara dönmüş üstümüze yağıyor. Yeri yerinden oynatacak ihanetleri ile hainleri gördük ama şimdilerde depremlerde hainlerin elinde bir silah misali vaktini bekliyor.

Ne badireler atlattı devletimiz ve ne acılara katlandı Aziz Milletimiz. Çanakkale, Sarıkamış, Dumlupınar derken vardı bir düşmanımız. Ellerinde silahlar ve gördüğümüz yüzleriyle işgale geldiler yurdumuzu. Savaştık, zafer kazandık, esaret görmedik ve düşmanlarımızı Anayurdumuzdan attık, Elhamdüllillah.
Düşman değişti, hain değişti ama ihanet asla değişmedi. Zaman geçti, yıllar geçti ; ama batıl düşlerne eksildi ne değişti. Yurdumuzda devlet edinmek isteyenler, yeryüzünden İslam’ı atmak isteyenlerin Türkiye düşmanlığı hiç azalmadı. Azdı her geçen gün düşmanlar ve yeni hain nesillerini yetiştirdiler Altın Nesil diyerek.
Batıdan destek alıp, batıldan beslenen ihanet şebekeleri günü geldi terörü besledi, günü geldi terörden beslendi ve elbet vakti gelince teröriste yaslandı.
Kuşatıldık, kandırıldık, sırtımızdan bıçaklandık….

Kimisi aleni saldırdı değerlerimize. Camileri yaktı, mescitleri yıktı, ahır yapmak istedi, ezan Türkçe okunsun dedi. Kimisi ateist yalanlarına kalkan olarak kullanmak istediği Ataist maskeler uydurdu. İzinde olduğunu iddia ederek yoldan çıkmışlığı ile milleti sürükledi uçuruma. Sonra bir anda kendilerine özgürlük savaşçıları diyenler çıkıverdi dağlardan. Barış diyorlardı dilleriyle ama ellerindeki keleşlerle, ölüm kusuyorlardı kalleşçe. Bağımsızlık diyorlardı ama, bağlıydılar şeytana ve bağımlıydılar düşmana, gizli nesilleri ve Siyonist ataları ile. Öte yandan sahte fetvalar ve Vatikan buyruklarıyla, batıl efendilerinin hizmetinde İslam’a ihanet etmeye kalkışan FETÖ çıkarıldı ortaya.

Şimdilerde, Siyonist kanallarına Kabalacı mesajlar vererek, son bahara atıf yapanlar; aceleye gerek yok, ecelin bir vakti var. Sahte Mesihlik ve Mehdilik yemine kanıp, küfür üzerine yemin edenler açmaya çalıştıkları gök kapısı ile krallık değil, zelil sonlarına açılan karanlık tüneli açarlar ancak. Modern çağın Haşhaşileri. İblisin ortakları ve tabi ki yeryüzünde fitne ve fesat yayan bozguncular olarak, tasmasının ipleri cehennem kapısına bağlıyken salındı İslam’ın ve insanlığın içine azgın dişleri ile…

Oysa, Osmanlı vardı Anadolu’da. Toprağa hakim olmak için değil; Asya’da, Afrika’da ve Avrupa’da barış, kardeşlik ve huzur hakim olsun diye adaletin gücü, mazlumun sesi oldu. Balkanlardan Kafkaslara, Afrika’dan Ortadoğu’ya kan dökülmeden, gözyaşı akmadan milletlerin ve devletlerin bir arada var olabileceğini gösterdi dünyaya. Günümüz kanlı coğrafyalarının kansız, acısız ve savaşsız yüzyıllarının koruyucusu oldu.

Yüz yıllar geçti, ne düşmanlar uyudu ne düşmanlıklar unutuldu. Antik çağlardan kalma hesaplaşmalar ve dünya öncesi kibirli tuzakları içeren sinsi tuzaklar kuruldu insanlığın önüne. Gözyaşı akmalı, kan dökülmeli idi toprağa ve acılar bekletiliyordu yüzyıllardan kalma. İblisin bir sözü vardı gerçekleştirilmeyi bekleyen ve hainlere vaadi vardı kutsal yalanlarla süslenen. Yeryüzünden İlahi emri silmek için kendilerine ilah edindikleri putları vardı çölün kızgın kumları altında bekleyen ve bekledikçe putperest kullarına daha çok kızan. Öfke, kin ve nefret ile saldırdı iyiye, güzele ve doğruya; kan dökülmüştü yeniden doğuya. Yüzlerce yıllık çınarın barış dolu gölgesinin, kardeşlikle semaya uzanan dalları kesiliyordu bir bir ve öfkenin ateşi düşüyordu toprağa. Sahte bir din uğruna, firavun ve putları uğruna dinle savaşanların dilinde din savaşı yalanı ile insanın insanlığa ihaneti, dinsizliğin acımasızlığı ile birleşti.
Ne çocuk vardı şimdi, ne yaşlı, ne kadın ne de erkek…İnsan sadece ölü veya diri olarak adlandırıldı.  Ölüyorduk, öldürülüyorduk Osmanlı yıkıldıktan sonra barış coğrafyasında.

Yurtta Sulh Cihanda Sulh demişlerdi ya hani, Cihan Devleti olarak Sulh getirdiğimiz Yurdumuz ve diğer kıtalarda Osmanlı’dan sonra Sulh gelmedi bir daha. Köyler ve kentler yerini mezarlara, insanlar bedenlerini katliamlara bırakıp yurtlarınınölüler şehrine dönüşüne tanık oldular ve izlediler çaresizce Cihan İmparatorluğu olan Osmanlı’nınparçalanışını. Osmanlı düşmanlığı ile sevinç narası atanların daha yüzlerindeki gülümseme geçmeden yerini acılar dolu bir çehre aldı ölü bedenler kentlerinde. Hilafet ve Saltanat düşmanlığı ve cetvelle çizilen devletlere sahip olma ve özgürlük masallarının yerlerini kardeş kanı ve iç savaşlar aldı.
Topraklarındaki kara lanet olan petrol uğruna ihanet ettikleri Osmanlı’nın ardından sahipsiz, vatansız ve savunmasız teslim oldular batıla ve boyun eğdiler batıya. İşte o gün bugündür ne kan eksildi Osmanlı Coğrafyasından ne acı dindi ne de gözyaşı.

Bugün artık bıçak kemiğe dayandı. Ortadoğu’nun  sessizliğinde ve düşman yalanlarının sinsiliğinde artık sona gelindi. Ortadoğu batıla inanmakla hata yaptığını anladı ve kurtuluş ümidi olarak elinde sadece ve yine Yeni Türkiye kaldı.

Biz bugün, Türkiye olarak, geçmişle hesaplaşmaya kalkıp ihanetler üzerinde tartışmaya dalarsak, kendi ülkemizle beraber İslam Alemi’nin de geleceğini kaybederiz.

Biz bugün Ortadoğu devletlerini ve milletlerini, sahiplenmek ve onlara destek olmak yerine, onları geçmişle suçlarsak, bizi biz yapan milli ve manevi değerlerimize sırtımızı dönmüş ve aslımıza ihanet etmiş oluruz.

Üçüncü Dünya savaşı masalı değil, kurguladıkları üç dünya savaşıdır. Dünyada fitne ve fesat ile dinler uydurup, İslam üzeri gelen tüm peygamberlere rağmen, Hristiyan ve Yahudilik diye şirke koşanlar, şimdi Şirkler arası savaş çıkartıp hedefe Müslümanları koyup dünya nüfusunun yarıdan fazlasını yok etmek için gün sayıyorlar.

Bin sene önce Anadolu’ya girdiğimiz günden hemen sonra ordular tertip edip üzerimize saldıran düşmanlar, bugünde bizi bu topraklardan atmak isterken artık görünen ordularıyla bize değil, görünmeyen ordularıyla milli ve manevi değerlerimize saldırıyor, unutma…

Biz bugün Kudüs’e sahip çıkmazsak, yarın İstanbul’dan oluruz. Eğer Musul, Kerkük, Süleymaniye, Halep ve Katar’a sahip çıkmazsak Diyarbakır, Urfa, Adıyaman ve Hatay’dan oluruz. Her ne olursa olsun biz toprak kaybetmiş olmayız, insanlığın dünyada kötüyü ve kötülüğü yenme ümidi ve şansını yok etmiş oluruz ki, bunun bedel ve vebalini asla ödeyemez, bizde o zalimlerden oluruz. İşte o zaman biz kaybedenlerden, helak olanlardan oluruz.

İşte bu yüzden, Kudüs ülkemizi koruyan surların kapısının sırlı anahtarı iken, Kabe dahil kutsal topraklar Siyonist parçalama planlarının önünde kıvranırken, Türkmen Dağında kardeşlerimiz iman ve ümitle savaşırken biz yerimizde duramaz, koltuklarımızda oturamayız. İzleyerek geçirdiğimiz her saniye bir bebeğin öldüğünü düşünün ve ayağa kalkın, kalkın ki siz ayağa kalkınca Ümmet ayağa kalksın, zulme dur desin ve Ümmet asırlık çınarın huzur dolu gölgesine ulaşsın…..

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
ramazan dinler 3 ay önce

ellerine saglık
devletin özgürlügünü hazmedemeyen Cumhuriyet devşirmelerine
asla müsaade etmeyecegiz